و يك دفتر،
و خودكاري به رنگ شب،
و قلبي غرق در پرواز،
و دستي بي سبب لرزان،
و چشمي همچو قايق
غرق در رودي پر از طغيان.
و راهي بسته و بن بست،
سكوت سرد خورشيد و ،
نگاهي پست.
حقيقت هاي بي پايان،
براي مردن انسان،
براي خواندن آواز ،
از آزادي و طغيان.
و جسمي شاد،
و راهي سبز،
و ذهني باز،
و قلبي غرق در پرواز
و دنيايي پر از قصه
و پروازي بدون بال،
همان دفتر،
همان خودكار،
توهم هاي بي پايان،
براي ماندن انسان،
براي خواندن آواز،
براي جنبش و طغيان.
و جسمي سرد،
و روحي در دل آواز در پرواز.
و مردي مُرد.
و آتشخانه اي افسرد.
و گنجشكي كه از آغاز،
به فكر مرگ پايان بود.
و انساني كه از اول،
به فكر قتل انسان بود.
و انساني كه حيوان وار،
به فكر كشتن آواز انسان بود.
و من بودم
و ما بوديم
و آدم بود و حوا بود.
و قابيلان،
و هابيلي كه بي جان بود،
چرا كه فكر دوري از خداي پوچ آنان بود.
و رويايي كه از اول چونان كابوس،
سرشار از غريبان بود،
و من بودم و ما بوديم و انسان بود و پايان بود.
به همين آساني ...
عشقبازي به همين آساني است ...
كه گلي با چشمي
بلبلي با گوشي
رنگ زيباي خزان با روحي
نيش زنبور عسل با نوشي
كار همواره باران با دشت
برف با قله كوه
رود با ريشه بيد
باد با شاخه و برگ
ابر عابر با ماه
چشمه اي با آهو
بركه اي با مهتاب
و نسيمي با زلف
دو كبوتر با هم
و شب و روز و طبعيت با ما
عشق بازي به همين آساني است ...
شاعري با كلماتي شيرين
دست آرام ونوازش بخش بر روي سري
پرسشي از اشكي
و چراغ شب يلداي كسي با شمعي
عشق بازي به همين آساني است ...
كه دلي را بخري
بفروشي مهري
شادماني را حراج كني
رنجها را تخفيف دهي
مهرباني را ارزاني عالم بكني
و بپيچي همه را لاي حرير احساس
گره عشق به آنها بزني
مشتري هايت را با خود ببري تا لبخند
عشق بازي به همين آساني است ...
هر كه با پيش سلامي در اول صبح
هر كه با پوزش و پيغامي با رهگذري
هر كه با خواندن شعري كوتاه با لحن خوشي
نمك خنده بر چهره در لحظه كار
عرضه سالم كالايي ارزان به همه
لقمه نان گوارايي از راه حلال
و خداحافظي شادي در آخر روز
و نگهداري يك خاطره خوش تا فردا
در ركوعي و سجودي با نيت شكر
عشق بازي به همين آساني است ... ؟